((آریانا! دوستت دارم))
آریانا و آریایی ها
مصاحبه جالب با کرزی, خلیلزاد و داکتر عبدالله
2005/7/26 11:59
خبرنگار: جناب آقاي كرزي آيا شما رئيس دولت انتقالي اسلامي افغانستان هستيد؟
جناب كرزي: والله به مه ميگن كه تو رئيس دولت هستي.
خبرنگار: شما ادعا كرده بوديد كه در لويه جرگه هشتاد و پنج فيصد از نمايندگان مردم افغانستان به شما راي دادند. آيا اين ادعا شما با داشتن باديگار هاي امريكائي مردود شناخته نمي شود؟
جناب كرزي: سياست خواهر و مادر ندارد.
خبرنگار: آيا ميشود حدود اربعه حكومت خود را تشريح دهيد؟
جناب كرزي: والله مه معلم جغرافيا نه بودم. داكتر صاحب عبدالله عبدالله هم داكتر چشم هستند. جناب قانوني صاحب هم به فكر حزب ساختن هستند. مارشال صاحب محمد قسيم فهيم هم به فكر فيلدمارشالي هستند. اعليحضرت محمد ظاهر شاه باباي ملت ناموجود افغان هم به مرض كبر سن دچار شدند. كتاب هاي جغرافياي كه يك زمان ما اوناره د مكاتب ميخانيكي ميخوانديم مفقود الاثر شدند و از آن زمان تا حال جغرافياي افغانستان تغيير كرده و لايات زياد شده، نفوس كثرت كرده، مردم پاشان شدند. مه به سوال شما فعلا جواب نمي توانم بدهم چون اين سوال بايد توسط جناب خليل زاد صاحب جواب داده شود.
خبرنگار: جناب زلمي خليلزاد! ميتوانيد به ما بگوئيد كه كي در افغانستان رئيس دولت است؟
جناب خليلزاد: بي ۵۲.
خبرنگار: ميتوانيد به ما تشريح دهيد كه حكومت و دولت آقاي كرزي تا كجا ها داراي حدود اربعه است؟
جناب خليلزاد: ما بايد در اين مورد به چند جوان دانشمند برس تحصيلي اعطا كنيم و آنها را به امريكا بفرستيم تا در اين مورد دكترا كسب كرده بعد به صورت اكادميك در مورد حدود اربعه افغانستان براي شما پاسخ بگوئيم.
خبرنگار: آقاي داكتر عبدالله! آيا اين راست است كه شما با امريكائي ها كنار آمده ايد؟
داكتر عبدالله: ما از زماني كه امريكائي ها روي پروژه هلمند كار ميكردند با هم آشنائي داشتيم. ولي روابط ما بعد از قهرماني هاي ما بوجود آمد.
خبرنگار: مثلا چه قهرماني ها؟
داكتر عبدالله! مثل مبارزات ما بر عليه كشور قندهار* مملكت مزار و امپراطوري جلال آباد و آمارات هرات و امام آباد باميان.
خبرنگار: آقاي كرزي! آيا شما انتخابات بعد از تصويب و تصديق قانون اساسي افغانستان را خواهيد برد؟
جناب كرزي: كدام انتخابات؟
خبرنگار: بر اساس توافق بن شما بايد انتخابات را برقرار كنيد تا حكومت يا دولت بعد از زمامداري شما توسط مردم انتخاب شود؟
جناب كرزي: كدام مردم؟
خبرنگار: مردم افغانستان!
جناب كرزي: كدام افغانستان؟
خبرنگار: افغانستان كشوري كه شما رئيس دولت آن هستيد!
جناب كرزي: آيا شما با من مزاح داريد؟
خبرنگار: من معذرت ميخواهم كه مزاحم جناب شما شدم. خوب جناب خليلزاد برنامه هاي دولت آقاي كرزي چرا عملي نميشود؟ مردم اين مشكل را در موجوديت ان جي او ها ميبينند! آيا اين طرز تفكر درست است؟
جناب خليلزاد: خوب اين جزي از برنامه هاي جهاني ساختن اقتصاد و فرهنگ و مرز هاي كشور هاي موجوده به خاطر حفظ منافع ايالات متحده امريكا است كه افغانستان هم مطابق برنامه در خط برنامه بدون كم و كاست روان باشد تا الگويي براي ديگران گردد.
خبرنگار:جناب داكتر عبدالله عبدالله شما در اين مورد چه نظر داريد؟
جناب داکتر عبدالله: من موافق جناب خليلزاد صاحب هستم تا زماني كه چوكيم در خطر نه باشد.
خبرنگار: شما از چوكي صحبت به ميان آورديد! آيا اين درست است كه دو كاكا يا به قول فارسي زبانان عموي كرزي به صفت شازدافير و سفير در مصر و چك مقرر شده اند و نيم وزارت خارجه را خانواده هاي آقاي روان فرهاني كه همه جيره خوار دول غربي بودند اشغال كردند و در هر سفارت يك برادر مجاهد نماي وجود دارند و تازه چوچه مرغ هاي اين افراد در هر وزارت و رياست تخم گذاري ميكنند تا برای فردای خود کار کرده باشند! آيا اين است حكومت مردمي، و نامينده مردم؟
داكتر عبدالله: قبلا جلالت مآب كرزي صاحب درمورد مردم به شما جواب دادند ولي در مورد دپلومات هاي ما بايد گفت كه سياست خواهر و مادر ندارد و ما هم مجبورا بايد خواسته هاي سياسي مورد نظر خود را برآورده سازيم.
جناب كرزي: يك لحظه تعمق كنيد. دو كاكا يا عموي بنده به صفت دپلومات ايفاي وظيفه ميكنند. اين درست است. آيا نه بايد بكنند. مگر احمد ضيا و احمد ولي مسعود دو برادر نيستند و در دو سفارت ايفاي وظيفه نميكنند؟ شما آنها را پس كنيد من هم كاكا هايم را به سوسيال فرانسه ميفرستم.
خبرنگار: شما با داشتن ماستر دگري در رشته سياست واقعا يك سياست مدار بزرگ هستيد.
جناب كرزي: حس نظر محترم جناب شما است.
خبرنگار: آقاي داكتر عبدالله عبدالله آيا نيرو هاي شما خلع سلاح خواهد شد؟
داكتر عبدالله: من هيچ نيروي به جز چشمانم و زبانم ندارم. اگر منظور شما قوت هاي او طرف هاي بالا است مه بايد در اين مورد براي شما بگويم كه آنها توسط بي ۵۲ نه تنها خلع سلاح خواهند شد بلكه از صفحه روزگار محو خواهند شد مشروط به اين كه من رئيس دولت آينده باشم.
جناب خليلزاد: آيا به اين تعهد خود وفا خواهيد كرد؟
داكتر عبدالله: بستگي به شرايط عيني دارد.
خبرنگار: آقاي كرزي چرا شما قادر به جذب روشنفكران و برگشت آنها به كشور نشديد؟
جناب كرزي: كي ميگويد كه چنين است. ما شديم. ما ميشيم. ما خواهيم شد. اونه فاميل بزرگ فرهادي و پنجشيري به كابل برگشتند و در حكومت مساويانه سهيم هستند.
خبرنگار: مردم از دست قيم خانه و اپارتمان مينالند. خانه ها قيمت شدند. آپارتمان ها گران شدند. كرايه و گروي پول هنگفت ميخواهد. ان جي او ها با كسب پول بسيار باعث بلند رفتن قيمت كرايه و گروي و خانه و آپارتمان و منزل و كوتي و دكان و فروشگاه و زمين شدند. آيا شما در مقابل اين عمل ناشايسته اقدامي كرديد؟
جناب كرزي: ما يك شهركي را جهت اعمار مورد بررسي قرار داديم. اما اين كه قيم بالا رفته اين جزء خصلت جامعه هاي رو به انكشاف و نو به ديموكراسي رسيده هست. شما تشويش نداشته باشيد. هركسي كه وطن دوست و وطن پرست باشد به هر نحوي كه شود به وطن برميگردد و كار ميكند و شكايت نميكند.
خبرنگار: آيا جنرال دوستم يك جنايت كار جنگي نيست؟
جناب كرزي: پشت گذشته هاي نگرديم كه خرابي به بار مي آورد.
خبرنگار: آيا شما عدالت اجتماعي را تحكيم كرده ميتوانيد؟
جناب كرزي: دول دوست تعهد كردند كه پول بيشتر به ما بفرستند.
خبرنگار: لطفا وجدان را تعريف كنيد:
جناب كرزي: من فيلسوف نيستم.
خبرنگار: شرف يعني چه؟
جناب كرزي: بستگي به حساب بانكي افراد دارد.
خبرنگار: ناموسداري يعني چه؟
جناب كرزي: مه در هند تحصيل كردم و در دامن ترقي و پيشرفت امريكا بزرگ شدم. هر انسان آزاد است كه آزادي كند. ناموس هر كس ثروت مادي و معنوي اوست و بس.
خبرنگار: پس آيا بنابر تعريف خود از ناموسداري، شما ناموس داريد؟
جناب كرزي: اين چه يك سوال مزخرف است. بلي اين اشكار است كه من ناموسدار بزرگ استم.
خبرنگار: آقاي داكتر صاحب عبدالله، آيا اين راست است كه شما با پروفسور برهان الدين رباني سكلانديد؟
داكتر عبدالله: از قديم گفتند كه با دوستان به مروت با دشمنان مدارا.
جناب خليلزاد: با تاريخ زده ها نه بايد وقت تلف كرد.
جناب كرزي: بجز باباي ملت.
خبرنگار: از همه شما متشكرم.
جناب كرزي: والله به مه ميگن كه تو رئيس دولت هستي.
خبرنگار: شما ادعا كرده بوديد كه در لويه جرگه هشتاد و پنج فيصد از نمايندگان مردم افغانستان به شما راي دادند. آيا اين ادعا شما با داشتن باديگار هاي امريكائي مردود شناخته نمي شود؟
جناب كرزي: سياست خواهر و مادر ندارد.
خبرنگار: آيا ميشود حدود اربعه حكومت خود را تشريح دهيد؟
جناب كرزي: والله مه معلم جغرافيا نه بودم. داكتر صاحب عبدالله عبدالله هم داكتر چشم هستند. جناب قانوني صاحب هم به فكر حزب ساختن هستند. مارشال صاحب محمد قسيم فهيم هم به فكر فيلدمارشالي هستند. اعليحضرت محمد ظاهر شاه باباي ملت ناموجود افغان هم به مرض كبر سن دچار شدند. كتاب هاي جغرافياي كه يك زمان ما اوناره د مكاتب ميخانيكي ميخوانديم مفقود الاثر شدند و از آن زمان تا حال جغرافياي افغانستان تغيير كرده و لايات زياد شده، نفوس كثرت كرده، مردم پاشان شدند. مه به سوال شما فعلا جواب نمي توانم بدهم چون اين سوال بايد توسط جناب خليل زاد صاحب جواب داده شود.
خبرنگار: جناب زلمي خليلزاد! ميتوانيد به ما بگوئيد كه كي در افغانستان رئيس دولت است؟
جناب خليلزاد: بي ۵۲.
خبرنگار: ميتوانيد به ما تشريح دهيد كه حكومت و دولت آقاي كرزي تا كجا ها داراي حدود اربعه است؟
جناب خليلزاد: ما بايد در اين مورد به چند جوان دانشمند برس تحصيلي اعطا كنيم و آنها را به امريكا بفرستيم تا در اين مورد دكترا كسب كرده بعد به صورت اكادميك در مورد حدود اربعه افغانستان براي شما پاسخ بگوئيم.
خبرنگار: آقاي داكتر عبدالله! آيا اين راست است كه شما با امريكائي ها كنار آمده ايد؟
داكتر عبدالله: ما از زماني كه امريكائي ها روي پروژه هلمند كار ميكردند با هم آشنائي داشتيم. ولي روابط ما بعد از قهرماني هاي ما بوجود آمد.
خبرنگار: مثلا چه قهرماني ها؟
داكتر عبدالله! مثل مبارزات ما بر عليه كشور قندهار* مملكت مزار و امپراطوري جلال آباد و آمارات هرات و امام آباد باميان.
خبرنگار: آقاي كرزي! آيا شما انتخابات بعد از تصويب و تصديق قانون اساسي افغانستان را خواهيد برد؟
جناب كرزي: كدام انتخابات؟
خبرنگار: بر اساس توافق بن شما بايد انتخابات را برقرار كنيد تا حكومت يا دولت بعد از زمامداري شما توسط مردم انتخاب شود؟
جناب كرزي: كدام مردم؟
خبرنگار: مردم افغانستان!
جناب كرزي: كدام افغانستان؟
خبرنگار: افغانستان كشوري كه شما رئيس دولت آن هستيد!
جناب كرزي: آيا شما با من مزاح داريد؟
خبرنگار: من معذرت ميخواهم كه مزاحم جناب شما شدم. خوب جناب خليلزاد برنامه هاي دولت آقاي كرزي چرا عملي نميشود؟ مردم اين مشكل را در موجوديت ان جي او ها ميبينند! آيا اين طرز تفكر درست است؟
جناب خليلزاد: خوب اين جزي از برنامه هاي جهاني ساختن اقتصاد و فرهنگ و مرز هاي كشور هاي موجوده به خاطر حفظ منافع ايالات متحده امريكا است كه افغانستان هم مطابق برنامه در خط برنامه بدون كم و كاست روان باشد تا الگويي براي ديگران گردد.
خبرنگار:جناب داكتر عبدالله عبدالله شما در اين مورد چه نظر داريد؟
جناب داکتر عبدالله: من موافق جناب خليلزاد صاحب هستم تا زماني كه چوكيم در خطر نه باشد.
خبرنگار: شما از چوكي صحبت به ميان آورديد! آيا اين درست است كه دو كاكا يا به قول فارسي زبانان عموي كرزي به صفت شازدافير و سفير در مصر و چك مقرر شده اند و نيم وزارت خارجه را خانواده هاي آقاي روان فرهاني كه همه جيره خوار دول غربي بودند اشغال كردند و در هر سفارت يك برادر مجاهد نماي وجود دارند و تازه چوچه مرغ هاي اين افراد در هر وزارت و رياست تخم گذاري ميكنند تا برای فردای خود کار کرده باشند! آيا اين است حكومت مردمي، و نامينده مردم؟
داكتر عبدالله: قبلا جلالت مآب كرزي صاحب درمورد مردم به شما جواب دادند ولي در مورد دپلومات هاي ما بايد گفت كه سياست خواهر و مادر ندارد و ما هم مجبورا بايد خواسته هاي سياسي مورد نظر خود را برآورده سازيم.
جناب كرزي: يك لحظه تعمق كنيد. دو كاكا يا عموي بنده به صفت دپلومات ايفاي وظيفه ميكنند. اين درست است. آيا نه بايد بكنند. مگر احمد ضيا و احمد ولي مسعود دو برادر نيستند و در دو سفارت ايفاي وظيفه نميكنند؟ شما آنها را پس كنيد من هم كاكا هايم را به سوسيال فرانسه ميفرستم.
خبرنگار: شما با داشتن ماستر دگري در رشته سياست واقعا يك سياست مدار بزرگ هستيد.
جناب كرزي: حس نظر محترم جناب شما است.
خبرنگار: آقاي داكتر عبدالله عبدالله آيا نيرو هاي شما خلع سلاح خواهد شد؟
داكتر عبدالله: من هيچ نيروي به جز چشمانم و زبانم ندارم. اگر منظور شما قوت هاي او طرف هاي بالا است مه بايد در اين مورد براي شما بگويم كه آنها توسط بي ۵۲ نه تنها خلع سلاح خواهند شد بلكه از صفحه روزگار محو خواهند شد مشروط به اين كه من رئيس دولت آينده باشم.
جناب خليلزاد: آيا به اين تعهد خود وفا خواهيد كرد؟
داكتر عبدالله: بستگي به شرايط عيني دارد.
خبرنگار: آقاي كرزي چرا شما قادر به جذب روشنفكران و برگشت آنها به كشور نشديد؟
جناب كرزي: كي ميگويد كه چنين است. ما شديم. ما ميشيم. ما خواهيم شد. اونه فاميل بزرگ فرهادي و پنجشيري به كابل برگشتند و در حكومت مساويانه سهيم هستند.
خبرنگار: مردم از دست قيم خانه و اپارتمان مينالند. خانه ها قيمت شدند. آپارتمان ها گران شدند. كرايه و گروي پول هنگفت ميخواهد. ان جي او ها با كسب پول بسيار باعث بلند رفتن قيمت كرايه و گروي و خانه و آپارتمان و منزل و كوتي و دكان و فروشگاه و زمين شدند. آيا شما در مقابل اين عمل ناشايسته اقدامي كرديد؟
جناب كرزي: ما يك شهركي را جهت اعمار مورد بررسي قرار داديم. اما اين كه قيم بالا رفته اين جزء خصلت جامعه هاي رو به انكشاف و نو به ديموكراسي رسيده هست. شما تشويش نداشته باشيد. هركسي كه وطن دوست و وطن پرست باشد به هر نحوي كه شود به وطن برميگردد و كار ميكند و شكايت نميكند.
خبرنگار: آيا جنرال دوستم يك جنايت كار جنگي نيست؟
جناب كرزي: پشت گذشته هاي نگرديم كه خرابي به بار مي آورد.
خبرنگار: آيا شما عدالت اجتماعي را تحكيم كرده ميتوانيد؟
جناب كرزي: دول دوست تعهد كردند كه پول بيشتر به ما بفرستند.
خبرنگار: لطفا وجدان را تعريف كنيد:
جناب كرزي: من فيلسوف نيستم.
خبرنگار: شرف يعني چه؟
جناب كرزي: بستگي به حساب بانكي افراد دارد.
خبرنگار: ناموسداري يعني چه؟
جناب كرزي: مه در هند تحصيل كردم و در دامن ترقي و پيشرفت امريكا بزرگ شدم. هر انسان آزاد است كه آزادي كند. ناموس هر كس ثروت مادي و معنوي اوست و بس.
خبرنگار: پس آيا بنابر تعريف خود از ناموسداري، شما ناموس داريد؟
جناب كرزي: اين چه يك سوال مزخرف است. بلي اين اشكار است كه من ناموسدار بزرگ استم.
خبرنگار: آقاي داكتر صاحب عبدالله، آيا اين راست است كه شما با پروفسور برهان الدين رباني سكلانديد؟
داكتر عبدالله: از قديم گفتند كه با دوستان به مروت با دشمنان مدارا.
جناب خليلزاد: با تاريخ زده ها نه بايد وقت تلف كرد.
جناب كرزي: بجز باباي ملت.
خبرنگار: از همه شما متشكرم.
نوشته شده توسط محمد سلیم "علی" رحیمی, مزار شریف
| لینک ثابت |

