در شهر کابل که عمدتا تاجک نشین است، شورشی رخ داد که نه توسط گروه های چریکی بلکه توسط توده های مردم خشمگین براه افتاده بود. تظاهر کنندگان عکس های احمد شاه مسعود قهرمان افسانه ای جهاد ومقاومت را بر سر دست حمل می کردند و عکس های رییس جمهور کرزی را پاره کرده شعار های ضد امریکایی و خارجی سر می دادند.

این تصویر یک زنگ خطری برای سیاست سازان غربی باید به حساب بیاید زیرا شباهت زیادی با روز های اولیه اغتشاشات عراق دارد. مردم برای اولین بار با پلیس در آویختند و به این باور رسیدند که می توانند از عهده این کار بدر آیند.

همچنین در این نشریه از قول برهان الدین ربانی نقل شده است که غربی ها بخاطر فرهنگ فاسد شان می خواهند از چیز هایی که به نفع مسلمانان است جلوگیری نمایند و بر عکس ما را وادار به چیز هایی می نمایند که برای جامعه اسلامی ما مضر است. مثلا چرا نباید یک کشور اسلامی مانند ایران نتواند تکنولوژی اتمی داشته باشد؟ این کشور گفته است که نمی خواهد بم اتومی بسازد. همچنین وی از رفتار غیر انسانی امریکایی ها در زندانهای ابو غریب و گوانتانامو انتقاد کرده است. این نشریه در نقل قول دیگری از وی گفته است که پالیسی های رژیم کنونی افغانستان منطبق بر خواستهای مردم افغانستان نیست. اگر یک کشور خارجی کمک میکند باید بدون تحمیل خواسته های بیگانه با فرهنگ کشور ما باشد و اگر باشد ما نباید آن کمک ها را قبول نماییم.

به قول این نشریه می توان تصور نمود که به سادگی این پلاتفورم سیاسی با شعار ها و خواسته های طالبان و حکمتیار هم صدایی پیدا کرده است و اگر به یک همگرایی عملی نیز برسد در آنصورت خطر جدی بروز خواهد کرد.  به قول این نشریه قانونی و فهیم در میان تاجک تباران از نفوذ زیادی برخوردار هستند و  هنگامیکه کرزی آنها را به شکل بسیار ساده از قدرت بدور ساخت باعث احساس تحقیر در میان تمام مردم گردید. به همین شکل وقتی کرزی داکتر عبدالله (یکی دیگر از یاران نزدیک به احمد شاه مسعود) را با یک شکل غیر متعارف یعنی از طریق تلفون از کابینه اش اخراج نمود، نیز منجر به تخریش احساسات بسیاری از مردم گردیده است. 

تاکتیک های کرزی برای به زانو در آوردن ملی گرایی تاجک ( به قول این نشریه) با عدم اختصاص بودجه های انکشافی برای مناطق مهمی مانند پنجشیر وشمالی و محدود نمودن حضور تاجکان در اردوی ملی ابعاد دیگری یافته است که وقتی با رفتار شووینستی وی برای تقویهء پایگاه های قومی در مناطق جنوب ترکیب گردید اثرات مخرب زیادی به بار آورد. زیرا در حالیکه کرزی  نتوانست پایگاه های قومی خود را در جنوب تقویت کند اما از طرف دیگر متحدین اولیه خود در میان تاجکان و ازبک ها را نیز عمیقا آزرده خاطر ساخت. این نشریه به آقای کرزی توصیه میکند که بجای بازی های قومی باید یک ملی گرایی پان افغانی و سرتاسری را در پیش بگیرد.